2016-04-16

පනස් අට වන කොටස


             සෑදෑව කෙමෙන් දැඩිවෙත්ම ගිම්හාන සැදෑවල් වලදී නගර උද්‍යානය ජනාකීර්න වන්නට පටන් ගනී. නගර වැසියන් ලමා ලපටීන් සමග උද්‍යානය වෙතට පැමිනීම මෙහි සිරිතය. විටක මධ්‍යම රාත්‍රිය වෙත්ම මෙහි කාලය ගත කරති. හොඳින් ආලෝකමත්වන උද්‍යානය අවශ්‍ය ආරක්ශාව සපයන අතර ජංගම අවන්හල් වෙතින් රාත්‍රී ආහාර වේල දක්වා මෙහි ‍රැදෙන්නට පොලබවන සුලුය. තම ජංගම උපාංග ‍රැගෙන එන ඔවුන් තම අධ්‍යාපන , වෘතීය හෝ විනෝදත්මක සුපුරුදු ජීවිතය අකංඩව පවත්වාගෙන යාමට කටයුතු කරයි. සමස්ථ උද්‍යාන කලාපයම නිදහස් දත්ත සබඳතාව සපයන අවකාශයක් වන අතර ඒවා ආරක්ශිතව ලබා දීමට මෙන්ම ඉතාම කලාතුරකින් හැරෙන්නට හානිකර ලෙසට හැසිරෙන පුද්ගලයන් මෙහි බොහෝ සෙයින් විරලය.
          “අපිට නතරවුනු තැන සිට ඉදිරියට යන්නට නම් මට මතක විදිහට ඔවුනගේ පාලන රටාවල් පිලිබදව තොරතුරු සටහන් කරන්නට වේවි. මට දැනෙන විදිහට දියුනු මිනිස් සමාජවල වලටත් එහාට යන සමාජ රටාවන් ඔවුන් සතුයි. සාමන්‍යයෙන් සිදුවන අධ්‍යාපනය ඔස්සේ ශිෂ්ථසම්පන්න කිරීමේ ක්‍රියාවලිය එතරම්ම සැහැල්ලුව පවතිද්දී ඔවුන් කොහොමද ඒ තරම් ක්‍රමවත් ජීවන රටාවකට ඇතුල් වන්නේ කියන එක අපිට පැහැදිලි කර ගන්නට වේවි. මම හිතනවා ජීවවිද්‍යාත්මකවම ඔවුන් අපට වඩා දෑ අත්පත්කරගෙන සිටිනවා. එතකොට පැමිනෙන ගැටලුව තමයි අප හා සමාන මෙන්ම මේ තරන්ම් හුදකලා වනු ජන කොටසක් කොහොමද මේ තරම් ඉදිරියෙන් ඉන්නේ කියන එක. අපහා සමාන සම්ඝවයක්, ජාන ඉතිහාසයක් දරන ඔවුන් ඒ පොලා පැනීම අත්පත්කරගනේ කොහොමද කියලා අපට පැහැදිලි කරගන්නට වෙයි.” ඇය නිහඬව සියල්ලටම ඇහුම්කන් දෙමින් සිටී. “ඒක පිටසක්වලින් පැමිනි යම් ප්‍රබෝධයකින් ඔවුන් අත්පත්කර ගත්තාද? නැතිනම් අප පෘතුවියේ වන බවට සමහර හදාරන්නන් යෝජනා කරන කුන්ඩලනී ශක්තිය වැනි යමක් ඔස්සේ අපට වඩා වැඩි වේගයකින් ඔවුනගේ ජාන පරම්පරාවල් ගෙන යන විනය අවබෝධය ප්‍රබෝධමත් වුනාද? වගේ බොහෝ උපකල්පන ඔස්සේ අපට ඉදිරියට යන්නට වේවි. අවශ්‍ය තොරතුරු ‍රැස්කරගන්නට හැදෑරුම් ආයතන බොහොමයක උදවු පතන්නටත් වේවි. ඔබ මොහද හිතන්නේ මේ ගැන? ඇයගේ පිලිතුර සරලය. “මම සූදානම්”.
www.tharuminisa.com